Als u nieuw bent hier, kunt u zich abonneren op mijn RSS-feed . Bedankt voor uw bezoek!
Rijkdom transfer is een fenomeen dat typisch optreedt tijdens de "omkering periode" na het einde van een aanzienlijke economische trend. Neem, bijvoorbeeld, schakelt de late jaren 1990 aandelenmarkt en de jaren 2000 onroerend goed-zeepbel willen. Zoals we weten, beide gebeurtenissen eindigde in borstbeelden. Tijdens het daarop volgende herstel, echter enorme bedragen van de rijkdom overdracht van het naïef om beleggers met een goed begrip van de geschiedenis en de conjunctuurcycli. Dit fenomeen heeft herhaald eeuwenlang niet alleen jaren. Wat is het dat het meer geluk hebben er voor hen? Hoe kunnen we herkennen wat hen scheidt en emuleren van hun succes? Wise investeerders en mensen met een goede wealth management advisering zien cycli en de volatiliteit als normaal en profiteren.
Ik denk dat het handig is om eerst naar onszelf kijken. Veel mensen geïnvesteerd in goud en zilver na hun prijzen aanzienlijk gestegen tijdens de Hunt Brothers manie in de vroege jaren 1980. Anderen geïnvesteerd in high-yield obligaties in de late jaren '80, Aziatische aandelen in '93-'94, technologie-aandelen in '97-'99, large caps, blue chips, passieve indices zoals de S & P 500 in de late jaren '90, en onroerend goed in de jaren 2000. Veel van diezelfde mensen vervolgens verkocht deze "investeringen" nadat ze werkte niet zo goed.
Verduurzaamde investeerders jagen de investeringen als de media, familieleden of vrienden rapport hoeveel geld is al gemaakt tijdens dergelijke trends. Wanneer deze zelfde bronnen melden dingen zijn "echt slecht" of "dit keer anders" de emotionele reactie is vaak te verkopen met verlies, ga dan naar contant geld (of een andere ervaren "veilige havens" zoals goud vandaag de dag, nadat het is aanloop meer dan 300% in de afgelopen jaren) en lik je wonden. Als sommige van deze klinkt bekend op basis van uw eigen of iemand anders ervaring, gefeliciteerd! Beschouw jezelf normaal.
Wijsheid
Wat onderscheidt succesvolle beleggers en de self-made rijk van de gewone man? Wat is het dat kon de enorme rijkdom transfer van minder fortuinlijk verkopers aan succesvolle beleggers, zoals Andrew Carnegie , John D. Rockefeller, JP Morgan, John Templeton en Warren Buffett? In diezelfde lijn, waarom je dat het komt dat over een lange perioden waarin heel vervelende dingen gebeuren (met inbegrip van maar niet beperkt tot wereldoorlogen, de Grote Depressie, moorden, terreur aanslagen, natuurrampen en door de mens veroorzaakte rampen, niet tot minder dramatische gebeurtenissen als recessies noemen, inflatie, deflatie, stagflatie, tekorten, hogere belastingen, Democraten over te nemen, Republikeinen over te nemen, gridlock, enz.), markten zijn in staat om deze 'muren van zorgen "te beklimmen, terwijl blijkbaar het negeren van al deze belangrijke spul?
Er is een rode draad dat de investeringen succes van de middelmatigheid scheidt. Het is hetzelfde verschijnsel dat de investeringen zich tegen wat hoger, op het oppervlak, lijken te zijn erbarmelijke omstandigheden voortstuwt. In een woord: fundamentals. In een zin: het vermogen om de essentiële scheiden van de onwezenlijke [informatie]. Met andere woorden, het is de mogelijkheid om al het bewijs in plaats van te reageren op een subset te wegen. De pers, politici of anderen hebben vaak een belang bij welke informatie wordt verspreid en wat niet. Succesvol beleggen vereist de discipline, vaardigheid en toewijding te identificeren en te wegen alle sterktes, zwaktes, kansen en bedreigingen.
In het geval van de beweging van een brede investering trends in de markt, in tegenstelling tot wat de financiële media ons zou doen geloven, is de rode draad dat de periodes van stijgende prijzen is gescheiden van die van dalende prijzen had zeer weinig correlatie met de inflatie, economische groei of exogene evenementen als de tegenwind zoals hierboven beschreven. Bijvoorbeeld, van 1933 tot 1936, de Dow Jones Industrial Average steeg 200%, ondanks het land dat verstrikt in de diepten van de Grote Depressie. Van begin 1942 tot begin 1946, de Dow steeg meer dan 130%, ondanks de aanval op Pearl Harbor en de VS getrokken in de Tweede Wereldoorlog. Meer recent, van 1982 tot 1999 heeft de Dow stond een ongelooflijke 1,214%, ondanks stagflatie, inflatie, de stijgende prijs van goud vertienvoudigd dan instorten, een beurskrach (oktober 1987), de Exxon Valdez ramp, de grootste aardbeving sinds 1908, de eerste Golfoorlog, de junk bonds crisis, de besparingen en lening crisis en een recessie. (Opmerkelijk is dat al deze vorderingen zijn alleen de prijzen van de Dow voorraden en niet met de zeer aanzienlijke bijdrage van dividend aan de beleggers.)
De single rode draad aanwezig bij het begin van elke periode van uitgebreide beurs van tevoren was historisch laag beginnen de prijzen van de aandelen in verhouding tot hun maatregelen van waardering, zoals hun omzet of winst aan het begin van elke periode. Bijvoorbeeld, de P / E ratio (prijs-winstverhouding) van de aandelen in de Dow gemiddelde van deze drie periodes begon op 11, 9 en 7 respectievelijk de lage kant van hun historische reeks. De omgekeerde situatie beschrijft de ergste dragen markten van de afgelopen 100-plus jaren. Dat wil zeggen, aan het begin van de slechtste periodes voor de Amerikaanse aandelenmarkt, zoals 1929-1932, 1937-1941, 1966-1982 en 2000-2009, de P / E van de Dow begon op 28, 18, 21 en 42 , het high-end van hun assortiment. (Bron: www.crestmontresearch.com)
Model Investors
In het geval van uber-succesvolle beleggers, ze hadden ook een soortgelijke rode draad. Ook zij, gehoorzaamde fundamentals en woog al het bewijsmateriaal.
Carnegie bereikt zijn rijkdom in eerste instantie door te investeren zijn magere Pennsylvania Railroad lonen in de voorraden van de bedrijven waarmee het bedrijf waar hij werkte deed zaken. Uit de as van de Burgeroorlog, het succes van zijn investeringen in de spoorlijn bedrijven, integraal in de wederopbouw van Amerika, begon wat uiteindelijk uitgroeide tot een van de grootste hoeveelheden van rijkdom een individuele ooit had vergaard. Waar anderen vernietiging en verwoesting zag, Carnegie zag kans.
Morgan, die kwam uit een volledig tegenovergestelde bovenste korst achtergrond, verhoogde zijn familie fortuin al vele inspanningen, zoals het helpen van de financiering van de overheid tijdens de Panic van 1893 en het bankwezen in de Paniek van 1907. Hij was rijk voor deze crises en niet nodig om zijn kapitaal te riskeren. Maar ook hij zag kans ingebed in crises.
Rockefeller was, zoals Carnegie, geboren uit bescheiden middelen. Hij was een self-made zakenman en vergaarde zijn grote rijkdom op een manier vergelijkbaar met Buffett. Rockefeller vormden een jonge oliemaatschappij begon toen met de uitkoop van concurrenten, het verbeteren van hun efficiëntie en gebruik te maken van zijn groeiende imperium aan gunstige prijzen te krijgen van leveranciers. Toegegeven meedogenloze, zijn tactiek waren vergelijkbaar met Buffett's in die hij kocht bedrijven tegen prijzen die waren laag ten opzichte van de winst die hij verwacht dat ze in staat zijn om, ongeacht de obstakels die uitgaan van de pers, toezichthouders of concurrenten te genereren.
Vijf jaar verliezen
FIM groep mentoren, onder meer Benjamin Graham, Sir John Templeton en Warren Buffett, want zij zijn de afgelopen eeuw de meest opmerkelijke fundamentele aandelen en obligaties investeerders. Ze hadden niet bang volatiliteit, maar zag de volatiliteit als een kans om activa te kopen van bange mensen die weinig inzicht in de waarde van hun aandelen. Door elk van hun gedisciplineerde waarde benadert, ze waren allemaal enorm succesvolle beleggers, zelfs over grote periodes van moeilijke investering terrein. Bijvoorbeeld, vanaf 1966 door middel van 1982, een periode waarin de Dow Jones Industrial Average begon in 1000 en eindigde op 1000, Templeton verdiende zelf, maar ook de beleggers op wiens naam hij geïnvesteerd, meer dan 1.100%. Binnen die 16-jaar periode, hij had vijf jaar te verliezen, maar zijn verliezen waren niet van blijvende aard, want hij negeerde de angst, omarmde volatiliteit en had overtuiging in de waarde van zijn bezit, ondanks de dwaasheid van "de markten."
Wanneer de prijzen van dergelijke investeringen onder druk staan naar beneden, slimme beleggers profiteren van deze kansen. Geen van deze grote beleggers verkocht omdat de zogenaamde experts zei dat de markt naar beneden of de wereld was in de problemen. In plaats daarvan, elk van hen maakte gebruik van dergelijk gedrag tot grote rijkdom transfer van zwakkere investeerders voor zichzelf. Wat is het dat voorkomt dat gewone beleggers uit die gelijkaardige succes? Paul Sutherland termen "Het gif van het beleggen." Deze gedragingen omvatten het plaatsen van te veel nadruk op actuele nieuws, houden de investeringen die niet meer goede waarden, paniek-selling, inflexibiliteit / koppigheid, enz ... Nogmaals, het korte antwoord op een gebrek aan belegger succes is het onvermogen om al het bewijs af te wegen en te investeren dienovereenkomstig.
De rest van het verhaal
Laten we de wereld huidige stand van zaken te onderzoeken. De slechte dingen bevat enorme schuld, reddingsoperaties, tekorten, hogere belastingen, hervorming van de gezondheidszorg, 9% werkloosheid, een dalende dollar (tot 11/09), gevolgd door een stijgende dollar, soortgelijke problemen in Griekenland, Portugal, Spanje en Italië, een instortende euro, een verschrikkelijke olieramp en conflicten in Irak, Afghanistan en Korea. De politici zeggen dat we gedoemd zijn tenzij wij volgen hun agenda. De financiële pers is te zeggen dat we gedoemd zijn om de mensen aan de buis gekluisterd, papieren of andere vorm van media te houden. Maar, voor elk van deze voorwaarden, zijn er zowel historische precedenten en de huidige balans factoren.
Bijvoorbeeld, de schuld op de balans van de Amerikaanse overheid blad is ongeveer 9000 miljard dollar (bron: Bloomberg). Niet om deze schuld te bagatelliseren als een goede zaak met alle middelen en het feit dat de Amerikaanse staatsschuld is explosief door 3000 miljard dollar in de afgelopen twee jaar is zeker niet te versmaden. Maar te kijken naar de schuld alleen negeert een aantal belangrijke factoren balanceren. Eerst werd de overgrote meerderheid van vroeger activa (bezit in financiële en auto-bedrijven, en hypotheken en andere depressief leningen tegen onderpand) aan te schaffen. Het is gunstig weggelaten dat de waarden van de meeste van die activa zijn gestegen, wat dramatisch, omdat de overheid de investeringen werden gedaan, dus verdienen de belastingbetalers aanzienlijke winsten. Het is ook niet vermeld dat, volgens berekeningen van First Trust Advisors, de activa op de balans van de overheid opgenomen 150 biljoen dollar overschrijden. Als die verhouding van schulden aan activa van de balans van een onderneming (min een paar nullen natuurlijk), of van een persoon (min een paar nullen), zouden ze worden beschouwd als ongelooflijk sterk financieel. Echter, de pers en politici krijgen geen baat bij aandacht voor de feiten die ze gemakkelijk weglaten.
Succesvolle beleggers op zoek gaan naar "de rest van het verhaal" in plaats van alleen maar reageren emotioneel op de hype of krantenkoppen. De huidige omgeving is er een waarin miljarden dollars van de welvaart zal waarschijnlijk transfer van beleggers niet bereid of in staat om hun emoties te trotseren voor hen die.
