Als u nieuw bent hier, kunt u zich abonneren op mijn RSS-feed . Bedankt voor uw bezoek!
De leider van een seminarie dat ik bijwoonde (die ook de voormalige lead brand manager voor L'Oreal), vertelde mij in zijn dikke Frans accent, "Paul, marketing is allemaal emotie. Het enige wat u hoeft te doen is het creëren van emotie -. Niets meer "Hij ging verder met te verklaren dat om echt enthousiast over een product, moeten mensen een emotionele band met dat product hebben. Hij ging verder over het belang van integriteit, ethiek, deugd en eerlijkheid in marketing, die waarden die hij dierbaar, maar voelde de "marketeers van de wereld" had grotendeels verlaten. Zijn punt was dat om enige aandacht in onze "sound byte 'wereld van praatprogramma's, tweets en het laatste nieuws te krijgen, zouden we moeten een emotionele reactie te krijgen.
Patrick, mijn twee jaar oude, krijst zo luid als hij wil mij of mijn vrouw de aandacht van dat we soms houden onze ramen gesloten. Hij triggers inderdaad een emotionele reactie net zo gemakkelijk als de huidige schrijvers, idee evangelisten en marketeers verlangen om onze aandacht te krijgen, koppen grijpen en mensen verkopen hun ideeën. Voor Patrick, echter, het is gummy beren of het spelen van basketbal met zijn 15-jarige broer, Keeston, ook al is het bedtijd. Wat is er interessant is aan de emotionele "angst-hebzucht 'paradigma dat we al zo veel van de laatste tijd te zien is dat we allemaal nog rauw van de crisis van een paar jaar geleden en nog steeds weinig te zien in de manier van" fixes "van onze leiders. In tijden van crisis, veel regeringen lijken standaard tot het nemen van een kortzichtig, bijziend, gemakkelijke weg en "Just Say Yes" om dingen zoals reddingsoperaties, oneerlijkheid, en zelf-handelen door bedrijven en particulieren, en onverantwoordelijk beleid vast te stellen die net zo nutteloos op de lange termijn als ja zeggen tegen Gummies of basketbal. Elke ouder, volwassene of common sense-infuus broer weet dat te zeggen "ja" tegen Patrick's rants is een korte-termijn winst die ons voor extreme langdurige pijn. Omdat Patrick is mijn derde kind, heb ik de gevoeligheid om hem te laten schreeuwen tot het ochtendgloren in plaats van toegeven aan zijn eisen. Regeringen, ook moeten de gevoeligheid voor meer sobere maatregelen op te leggen, ongeacht de populistische gillen.
Voeden onze angst op dit moment in de tijd zijn het nu goed gedocumenteerd, sound byte-grabbing "drie Gs": 1) Golf (olielek), 2) Griekenland (Euro af te breken) en 3) Goldman (ethiek en eigen risico). Elk van deze is een reële bedreiging, en politici en de pers hebben een niet aflatende verlangen om onze emoties te voeden met angst, hebzucht en lust veroorzaakte acties. Dus nogmaals mensen verkopen, maar eigenlijk is er geen verkopen zonder een te kopen. Wanneer iemand een Duitse obligatie, de Zwitserse holding, Hong Kong conglomeraat, Spaans of Frans nutsbedrijf energiebedrijf verkoopt, zijn ze waarschijnlijk zeggen: "Ik vind beter een Amerikaanse geldmarkt instrument." Maar aan de andere kant van de transactie, andere investeerder is het kopen van de veiligheid en gebruik te maken van de emotionele gedrag van de verkoper. De vraag is echter in een te kopen, verkopen of aanhouden beslissing is, "Wat was de logische gedachte kaart van de beslissing?" Was dit het beste financieel advies ? Was het logisch op de lange termijn of gewoon een snelle emotionele reactie op de markt en de media kreten? Van de wereld regering experts, onze vertegenwoordigers, staatshoofden en hun adviseurs lijken te zijn vergeten op lange termijn denken met hun beslissingen en reageren op de kreten van hun kiezers. Jaren geleden een mentor vertelde me, "Paul, voordat je goed kunt leren, moet je een goede ouder, man en ondernemer worden. Als je eenmaal onder de knie die vaardigheden, dan kun je leren. 'Onze vertegenwoordigers moeten een ding of twee leren. Gelukkig, de geschiedenis leert ons dat, terwijl veel fouten dreigen te worden gemaakt, de ondernemingsgeest van het kapitalisme zal zegevieren, en we zullen rommelen door en lossen onze problemen.
The Greatest Generation
Mijn vrouw, Amy, en ik had het voorrecht te horen Tom Brokaw, auteur van The Greatest Generation, te spreken en vragen veld toen hij naar Traverse City. Zijn doordachte antwoorden waren inspirerend en vervulde mij met een hoop die alleen rationele analyse zou kunnen brengen. Toen hem werd gevraagd over de politieke, economische en gepolariseerde wereld van vandaag, glimlachte hij en praatte over Watergate, de Kennedy-moorden, Oswald, Martin Luther King, Agnew, Vietnam en de economische puinhoop die we uit getrokken van in de jaren '80. Ook met een glimlach en een verstandige houding dat alleen iemand die "er - done that" kunnen hebben, hij sprak over wat hij noemde "de grootste generatie" - degenen die overleefden de Grote Depressie alleen om zichzelf te vinden in twee grote oorlogen, een Holocaust en de verwoesting van het grootste deel van de wereld (behalve de VS). Hij wilde niet naar de problemen van vandaag bagatelliseren, maar als hij ze in vergelijking met scenario van de wereld tijdens de jaren '60 en '70, moesten we het gevoel dat onze huidige situatie is niet iets onhandelbaar. Dingen zijn niet zo slecht als ze lijken in de politieke arena ... net als in de investering arena. Als onderdeel van onze gedisciplineerde benadering van het kijken naar bedrijven, gebruik ik vaak SWOT (sterktes, zwaktes, kansen en bedreigingen) analyse - dezelfde methode die ik gebruikt bij het werken in de richting van mijn MBA. Ik kreeg aan het denken over de economie van de wereld en we hebben reden om zowel optimistisch of negatief zijn - het is onze keuze.
Lunch in de Verenigde Staten
Ik had een lunch vandaag met een Zambiaanse geboren immigrant, en we praatten over Afrika, waar 30.000 van haar burgers sterven van de honger en vermijdbare doden per dag. Hij is hoopvol over Afrika's fixes, maar triest dat corruptie, "alleen leven voor vandaag" mentaliteit, de steun die afhankelijkheid veroorzaakt en de op angst gebaseerde systeem lijken te moeras neer enige vooruitgang. Doorheen de Amerikaanse geschiedenis, hebben we mannen en vrouwen stijgen van vergetelheid te zijn leiders op momenten dat ze het meest nodig waren. Als ik denk aan hoe gelukkig we zijn, en hoe de gebeurtenissen van 234-plus jaren geleden gevormd onze natie, zie ik alleen maar reden om optimistisch te zijn. Deze jonge Zambiaanse's vader werkte in de koperen gordel en bracht zijn magere mijnwerker het inkomen om zijn kinderen op te voeden. Dat was zijn enige prioriteit. Dat was zijn enige doel. Ik word meer en meer optimistisch dat Afrika zal het uitzoeken ook. Wanneer we kijken naar Singapore, China, Brazilië en tal van andere landen en de vooruitgang die ze hebben gemaakt, het is zo gemakkelijk om rationeel te optimistisch. Wanneer de wil van George Washington, Mahatma Gandhi en Nelson Mandela verschijnen wanneer de burgers ze het hardst nodig, is het makkelijk om optimistisch te zijn. De Fourth of July is net om de hoek, en ik ben zo trots dat ik ben geboren in de VS ben ik het meest trots op het feit niet dat we hebben gevochten en gewonnen oorlogen en het overwinnen van de Grote Depressie, maar dat we gevochten hebben tegen de zelfgenoegzaamheid , negatieve houdingen, luiheid, wanhoop en had weinig tolerantie voor middelmatigheid in onze geschiedenis. Wij Amerikanen hebben "goede botten" en een grote erfenis. In een paar jaar zullen we terugkijken op de drie G's als een interessante voetnoot in de geschiedenis. Het leven gaat door, en ik ben optimistisch, want als ik een SWOT-analyse uitvoeren op de VS, zie ik de kansen en sterktes dozen gevuld tot de rand en de bedreigingen en zwakke punten dozen boordevol mogelijkheden om op te lossen.
